
| GÖNLÜMCE GÜZEL MÂNİLER -4- |
| Söke |
| Gömlek diktim dar geldi Dar sokaktan yâr geldi Sevip sevip ayrılmak Ölümden de zor geldi Sabah oldu ışıyor Horozlar ötüşüyor Kız ne edip yap evlen Bak yüzün buruşuyor Mâni söyler coşarım Çavlan gibi taşarım Kimseye zararım yok İnsan gibi yaşarım Bakırın kalayı var Güzeller alayı var İki gönül razıysa Her şeyin kolayı var Bahçenizde gül var mı Arasından yol var mı Güzel kızdan vazgeçtim Bize çirkin dul var mı Kedimin adı Tekir Komşumun oğlu Bekir İstanbul’a gidersen Çavuş üzümü getir Gözlerim yaşa katlan İş düştü başa katlan Her zaman bahar olmaz Biraz da kışa katlan Su içtim dilim yandı Mangaldan kilim yandı Kime el uzattımsa Uzanan elim yandı Kızlar yemeni bağlar Bakışı yürek dağlar Kimi ermiş murada Kimi nâmurat ağlar Siyah çorap giysene Bizim eve gelsene Ben seni seviyorum Gözlerimden bilsene Elmas yüzük parmakta Çifte benler yanakta Benim bir sevdiğim var Şu karşıki konakta | Bahçelerde bibersin Kim bilir ne dilbersin Sana gönül veremem Yabancısın gidersin Şu dağın ardı musluk Yârimden gelir ıslık Benim yâri sorarsan Soyulmuş taze fıstık Masa üstünde bıçak O bıçak kırılacak Bıyıklı’dan kız alan Cennete yazılacak Minarede ezan var Gül bahçede gezen var Şu Aydın’ın içinde Gök görmedik güzel var Mektup yazdım kış idi Kalemim gümüş idi Daha çok yazacaktım Parmaklarım üşüdü Dağ başında bir pınar Başında koca çınar Ben ne yaptım ne ettim Eller hep beni kınar Portakalı soyamadım Baş ucuna koyamadım Küçücüktür ben yârimin Sevgisine doyamadım Çengelde sıra sucuk Sırtımda siyah gocuk Köyde bir sevdiğim var Benim gibi bir çocuk Davulumun ipi gevşek Çoktandır yemedim keşkek Arkadaşımı sorarsan Koca kulaklı bir eşek Menekşenin rengi mor Yâr seni anlatmak zor Ayrılıktan korkarım Nasıl yakar bana sor Al şalım yeşil şalım Dağları dolaşalım Aramız derya deniz Biz nasıl kavuşalım Oyhan Hasan BILDIRKİ |