
| GÖNLÜMCE GÜZEL MÂNİLER -5- |
| Söke |
| Siyah giyme toz olur Beyaz giyme söz olur Bana söz atma yârim Ayrılmamız tez olur Mendilim turalıdır Sevgilim buralıdır Gitme yârim gurbete Yüreğim yaralıdır Ateş koydum kamışa Su ne yapsın yanmışa Mevlâ’m sabırlar versin Yârinden ayrılmışa Bahçelerde mürdüme Derman bulun derdime Ben bu dertten ölürsem Tel vurun sevdiğime Ben bir avuç biberim Eker eker gezerim Küçüklüğüme bakma Ben de sevda çekerim Zeytin yaprağın dökmez Muhabbet candan gitmez Bu gözler seni gördü Başkasına kâr etmez Yıldız yere düşer mi Düşse yeri eşer mi Hiç insan dertlilerin Yarasını deşer mi Ağaçlarda kestane Kestane tane tane Benim sevgili yârim Bir tanedir bir tane Suda mısır haşlamam Ben herkesi taşlamam Olur olmaz adamla Ben mâniye başlamam Bağdan atladım bağa Elim değdi yaprağa Kız beni seni almadan Girmem kara toprağa Bir taş attım zeytine Zeytinin irisine Annem beni verecek Subayın birisine | Penceresi hep sürgülü Saçları dipten örgülü Anası lise bitirmiş Kızları ondan görgülü Çarşıdan aldım elma Benden uzakta kalma Göster biraz yüzünü Bu kadar zalim olma Gülüm kurutmam seni Suda çürütmem seni Senelerce görmesem Yine unutmam seni Karşıda kara kedi Ağzında leylek eti O yâr benim olmazsa Yakarım memleketi Karpuz kestim ortadan Geçti yârim kapıdan Bilseydim yâr geçiyor Kalkmaz mıydım sofradan Dağ başında kar olur Dağın yolu dar olur Anaların dizinde Kızlar büyür yâr olur Bugün ayın on beşi Yoktur yârimin eşi Saçı gece havası Yüzü seher güneşi Kara gözlüm baksana Sevdalandım ben sana Yâr üstüne yâr sevmek Yaraşır mı insana Sini içinde sini Küçükten sevdim seni Gözüm gibi korurum Ellere vermem seni Pencerede Arap var Ayağında çorap var Kör olası yosmada Elma gibi yanak var Çimenleri ezersin Yaylaları gezersin Yaylada çiçek çoktur Hangisine benzersin Oyhan Hasan BILDIRKİ |