
| GÜZELİN GÜZELİ MÂNİLER -6- |
| Söke !--ENDFRAGMENT--> |
| Söke’nin çarşısına Oturmuş karşısına Adam hatır sormaz mı Kırk yıllık komşusuna Kara kaş boyanır mı Öpsem yâr uyanır mı Onun sevdiği bende Yâr benden usanır mı Masa üstünde vişne Ablacığım bak işte Bizim eve yakışır Yeşil gözlü enişte Ardımdan çıkarma ses Varsın kıskansın herkes Seni sevmeyenler var Yüz verme selâmı kes Fidanımı kuruttun Hep ellerle bir tuttun Herkes yüzüne güldü Beni hemen unuttun Masa üstünde roman Okurum zaman zaman Oğlan sana varacam Düğünümüz ne zaman Bakkallarda toz şeker Toz şeker kilo çeker Kıravatı yok ama Yeşil gözleri yeter Asmada üzüm sana Budur son sözüm sana Seher yıldızı gibi Dikmişim gözüm sana Develer sürü sürü Yürü sevdiğim yürü Öldürdüğün yetmedi Bir de ardından sürü Makarada ipliğim Sekip gelir kekliğim Kara gözlü yârimi Ben nerede bekleyim Keten gömlek tendedir Tatlı hava bendedir Cennetten huri çıksa Yine gönlüm sendedir | Hele de gönlüm hele Düşmüşüm gurbet ele Aç beyaz kollarını Gel koynuma düğmele Ben bir avuç biberim Eke eke giderim Gönderdiğin mâniye Çok teşekkür ederim Altın tas altın tarak Oldum ben senden ırak Eğer beni seversen Kapıma mektup bırak Ay doğar elek gibi Şansım yok felek gibi Yârim hamamdan çıkmış Nur yüzlü melek gibi Bülbül yuvada inler Susar kalbini dinler Benim kalbimde sensin Senin kalbinde kimler Armut dalda sararsın Bir gün beni ararsın Gel yatalım sevgilim Şu ışıklar kararsın Asma örtmüş üzümü Yâr tutmuyor sözümü Bırakıp bir gidersen Göremezsin yüzümü Bakkalda sarı şeker Parayı cepten çeker Kıravatı yok ama Mavi gözleri yeter Akşamdan kalan yemek Bulgur aşı mercemek Yine mi bana döndün İki yüzlü pezevenk Başında al yemeni Öldürdün zalim beni Merak etme nazlı yâr Alacağım ben seni Yâr giderim deme bana Bak kanım kaynıyor sana Yıllarca dursan yanımda Bir gün gibi gelir bana Oyhan Hasan BILDIRKİ |